• کدخبر: 49656
  • تاریخ انتشار خبر: ۴:۰۴ ب.ظ - شنبه ۱۳۹۵/۰۸/۸
  • چاپ خبــر
یادداشت دکتر سلیمانی در ناکارآمدی اقتصادی دولت تدبیروامید

وزرای میلیاردر به مایملک خود حساسند نه اقتصاد مردم/ افزایش نجومی هزینه های جاری دولت و خطری که در کمین اقتصاد ایران است

انتظار می رفت وزرای اقتصادی با پشتوانه رای بالای مجلس نسبت به حل مشکلات اقتصادی موفق عمل کنند. تقریباً همه همکاری و همراهی از طرف مجلس صورت گرفت، طوریکه دولت هر لایحه اقتصادی به مجلس داد، در کوتاه ترین زمان به تصویب می رسید.اکنون حدود ۴۰ ماه از عمر دولت گذشته است کارنامه اقتصادی دولت حکایت از ناکامی ها گسترده و فراگیر دارد.

دکتر محمد سلیمانی، وزیر اسبق ارتباطات و استاد تمام دانشکده برق و مخابرات دانشگاه علم و صنعت که نمایندگی مردم تهران در مجلس نهم را هم درمارنامه خود دارد، در یادداشتی توصیفی وتحلیلی به عملکرد اقتصادی دولت یازدهم در ده بخش پرداخته است.
به گزارش دیار عالماان به نقل از رجانیوز، آنچه در ادامه می‎خوانید، متن کامل یادداشت دکتر سلیمانی با عنوان«آری، تیم اقتصادی دولت یازدهم فراوان بدیها کرده است و فهرست آن بلند بالا است.» که به صورت اختصاصی در اختیار رجانیوز قرار گرفته است.
چند ماهی بیشتر به پایان کار دولت یازدهم باقی نمانده است. در سال ۱۳۹۲ وزرای دولت با رأی بالا و بی نظیر نمایندگان مجلس انتخاب شدند. انتظار می رفت وزرای اقتصادی با پشتوانه رای بالای مجلس نسبت به حل مشکلات اقتصادی موفق عمل کنند. تقریباً همه همکاری و همراهی از طرف مجلس صورت گرفت، طوریکه دولت هر لایحه اقتصادی به مجلس داد، در کوتاه ترین زمان به تصویب می رسید. قوانینی نظیر رفع موانع تولید، دائمی کردن بعضی احکام بودجه و برنامه پنج ساله از این نسخ بودند. مجلس دست دولت را برای حل مشکلات کاملاً باز گذاشت و جانانه حمایت کرد و اختیار داد. اکنون حدود ۴۰ ماه از عمر دولت گذشته است کارنامه اقتصادی دولت حکایت از ناکامی ها گسترده و فراگیر دارد.
اخیراً دولت دست به تغییر در کابینه زد و سراغ وزرای مؤثر در حوزه فرهنگ و آموزش و ورزش رفت. انتقادات جدی نخبگان و مردم به اولویت ندادن به حوزه اقتصادی بلند شد. مردم سؤال کردند آیا تغییر وزرای اقتصادی مهمتر بود یا تغییر سه وزیر اشاره شده، آیا معیشت، اقتصاد، اشتغال، سرمایه گذاری، درآمد زایی، خروج از رکود، کنترل تورم، گرانی، حمل و نقل، عمران و آبادی، راهسازی، مسکن، تولید علم و فناوری، اقتصاد مقاومتی برای دولت در اولویت قرار نداشت؟ پس چرا فقط آن سه وزیر را تغییر دادند؟ دولتمردان به جای پاسخ به این سؤال و مطالبه منطقی و اساسی مردم و منتقدان بار دیگر دست به حمله به منتقدان زد. یکی به کنایه از سردار قلم و علم و حرم گفت و دیگری از سیب و گلابی آماده نشده سخن راند،  و اخیرا هم یکی از اعضای دولت در پاسخ به این چرائی فرمودند: “تیم اقتصادی دولت چه بد کرده ای داشته که جابه جه شود؟” در پاسخ به این سؤال شان اجازه می خواهد چند مورد از ناتوانی های اقتصادی و نارسائی های این حوزه را بیان کنم تا مشخص شود که اولویت تعویض و جا به جایی در چه حوزه ای است.
اگرچه دولت دلیل برکناری و جا به جایی سه وزیر را به مردم نگفته و نمی گوید تا آنجا که آقای محمد هاشمی رفسنجانی هم صدایش در می آید و می گوید: متأسفانه مشخص نشدن دلیل کنار گذاشته شدن وزیران باعث شده تا برخی شایعات درباره بعضی وزیران و دلایل تعویض آنها در برخی سایت ها و شبکه های اجتماعی مطرح شود.
۱-  وزرای اقتصادی پولدار و میلیاردر
آنطور که بارها رسانه ها گفته اند و هیچگاه تکذیب نشده است، دور میز دولت وزرائی هستند که صاحب سرمایه بالاتر از هزار میلیارد تومان هستند، اینکه این سرمایه چگونه بدست آمده و از کجا بحث دیگری است. ولی آنچه که مسلم است اداره یک سرمایه هنگفت این چنینی نیازمند حداقل چند نفر در قد و قواره خودشان است. لذا چنین وزرائی وقت ندارند به امور اقتصادی مردم بپردازند و طبیعی است که هر فردی نسبت به مایملک خود حساسیت بیشتر دارد و حفظ آن را به هر چیز دیگر اولویت می دهد، بنابراین در تصمیم و اقدامات معمولاً به سمت حفظ منافع خود و آن هم که هنگفت است غش می کنند و در نتیجه سر مردم و کشور بی کلاه می ماند. چنین وزرائی نمی توانند خود را وقف مردم کنند.
۲- معیشت و اشتغال
این دو عناصری مهم در اقتصاد هستند و نشانه بارز رشد اقتصادی و توان خرید مردم است. به گفته و بیان کلیه اقتصادانان کشور، از هر گرایشی و مسلکی، وضعیت این دو عنصر در دولت یازدهم رو به افول بوده است، ضریب جینی افزایش یافته است، اشتغال همان میزان که بوجود آمده بیشتر از آن از بین رفته است. قدرت خرید و درآمد نسبی مردم به شدت کاهش یافته است. میزان پرداخت یارانه ثابت مانده و ارزش آن نسبت به قبل از دولت یازدهم به حدود یک سوم کاهش یافته است. بدلیل رکود در صنعت و تجارت، بسیاری از جوانان تحصیل کرده نمی توانند جذب این حوزه ها شوند و سراغ شغلهای کاذب و غیر تخصصی رفته و می روند.
۳- رکود اقتصادی
امروز دیگر کسی روی ایران زمین وجود ندارد که مسأله رکود در اقتصاد را قبول نداشته باشد. حتی دولتمردان و ریاست محترم جمهور نیز بالاخره به آن اذعان کرده اند. اگر چه مدتی تلاش نمودند که منکر وجود آن شوند، ولی آنچه عیان است قابل انکار نیست. در مدت ۴۰ ماه گذشته وزرای اقتصادی در این حوزه ناموفق عمل کرده اند و هر وعده ای داده اند بعداً معلوم شده است که تو خالی بوده است. وقتی رکود باشد خرید و فروش و تجارت هم آسیب می بیند که دیده است. دیگر کسی قول رئیس محترم جمهور مبنی بر خروج یکی پس از دیگری صنایع را کسی قبول یا باور نمی کند
۴- تجارت
حوزه تجارت در اقتصاد ایران نقشی بالای ۲۰% دارد، متأسفانه دلیل عدم توانایی یا عدم اقدام به موقع یا عدم اعتقاد به تجارت سالم دولتمردان، موجب شده است تا اکثر حوزه های تجارت با رکود و یا عدم خرید روبرو شوند. پرسه زده مشتریان در بازار با دست خالی و مگس پرانی تجار از بیکاری کاملاً قابل مشاهده است. این وضعیتی است که وزاری اقتصادی دولت در ۴۰ ماه گذشته ایجاد کرده اند. امروزه دل پرخون تجار حکایت از شرایطی تلخ و ناگوار دارد. دیگر از آفتاب تابان کاری ساخته نیست و حواله مردم به انتظار برای رسیدن گلابی و سیب غیر قابل اعتماد شده است.
۵- گرانی و تورم
دولت به شدت شعار می دهد که گرانی را کنترل کرده است. اگر از تناقض بین بیانات مسئولین محترم بگذریم – که یکی در اراک تورم را ۱۵% و دیگری در تهران آن را ۸% درصد اعلام می کند- گر حتی قبول نکنیم که آمار دستکاری می شود، واقعیت بازار با اعداد گفته شده هیچ همخوانی و همیاری ندارد. وقتی مردم می بینند ظرف یکسال گوشت از کیلوئی ۲۵ هزار تومان به نزدیک ۴۰ هزار تومان رسیده، وقتی می بینند برنج از کیلویی ۸ هزار تومان به حدود ۱۳ هزار تومان رسیده، در حالیکه مردم هر روز مجبور به خریدند، آیا ادعاهای تیم اقتصادی دولت را قبول می کنند؟ هرگز! اگر دولت یکبار و فقط یکبار نحوه محاسبه نرخ تورم را ارائه کند، مردم می بینند که بیش از ۹۰% کالاها از ۴۵۰ کالائی که دولت در محاسبه تورم منظور می کند، کالاهائی هستند که عموم سالی یکبار هم با آن مواجه نیستند، بر پوچ بودن و غیر منطقی بودن اعتراف می کنند.
۶- مسکن
برکسی پوشیده نیست که در حوزه مسکن رکود کامل است. مردم قدرت خرید ندارند. ساخت و سازها تقریباً متوقف شده است. خانه های ساخته شده و به اجاره یا به فروش نرفته، فقط در شهر تهران، بالای ۵۰۰ هزار واحد است. از طرفی دیگر وزیر مربوطه مسکن مهر را مزخرف می داند و هر روز برای برداشت بیشتر پول از جیب مردم قیمت ها را افزایش می دهد. ازدواج به دلیل نداشتن مسکن ضربه اساسی خورده است و طلاق بالا رفته است. مردم وقتی می بینند و می شنوند که وزیر مربوطه در دهها شرکت خصوصی عضو یا سهامدار است، ایا باید به زور به مردم قبولاند که وضعیت خوب است؟ پس چرا کار تجارت سیمان و فولاد که مثل ستاره در اقتصاد ایران می درخشیدند، غروب کرده است؟
۷- بالا رفتن نجومی هزینه جاری دولت و پایین آمدن و سقوط آزاد بودجه های عمرانی
قانون مصوبه بودجه نشان می دهد که بودجه جاری دولت در سال ۱۳۹۵ نسبت به سال ۱۳۹۰ حدود سه و نیم برابر شده است. چرا؟ اگر پول نیست پس چرا هزینه جاری اینقدر بالا رفته است؟ اگر استخدام نمی کنند پس چرا این هم هزینه؟ دولت توان مدیریت بودجه جاری را در ۴۰ ماه گذشته نداشته است و آن را رها کرده است. در این بلبشوها معلوم است که حقوق های نجومی پرداخت می شود و وام های کلان با کارمزد کم به نورچشمی ها داده می شود. چرا بودجه عمرانی دولت هر سال کاهش یافته است؟ برای کشوری پهناوری مثل ایران اسلامی بودجه عمرانی در حد ۱۰ هزار میلیارد تومان معادل نصف بودجه شهرداری تهران هم نیست. اگر روزی سرفصل های بودجه جاری و هزینه های دولت منتشر شود، آیا جز ناتوانی و کم کاری چیز دیگری می توان گفت؟ اگر دولت واقعیت عدم پرداخت ۲۰ هزار میلیارد تومان کمتر از مصوبه مجلس به حوزه عمرانی را اعلام کند، آیا همه به نالایقی تیم اقتصادی دولت رای نخواهند داد؟
۸- نفت و مالیات
دولت مدعی است فروش نفت بالا رفته است، دلار را هم با نرخ بالای ۳۵۰۰ تومان به خلق الله می فروشد. از طرف دیگر دولت مدعی است طرح جامع مالیات را اجرا کرده است و درآمدها از این حوزه را فوق العاده افزایش داده و به حدود ۶۸% بودجه کل رسانده است. وقتی همه این ها بقول دولتمردان گل و بلبل است، پس چرا حق وحقوق اقشار مختلف داده نمی شود؟ چرا عمران و آبادی تعطیل است؟ و چراهای دیگر.
۹- تعطیلی کارخانجات
تعطیلی کارخانجات بزرگ، با برندها معتبر نیز قوز بالای قوز برای تیم اقتصادی دولت شده است. به نظر نمی رسد فردی ایرانی پیدا شود که نام ارج را نشنیده باشد و خصوصاً که عموماً نام را خوشنام می دانند. چرا تعطیل شد؟ و وزیری هم جایی نشد. همین یک مورد در کارنامه ۴۰ ماهه که دولت یازدهم موجب شد تا کارخانه ای با قدمت ده ها ساله متوقف شود، کافی است تا تیم اقتصادی ضرورت جا به جایی داشته باشد. بقیه بماند، نظیر پارس کروم خزر، قند چند شهر، فولاد سبزوار، ایرانا، ….
۱۰- برجام
اکنون دولت به این نتیجه رسیده است که برجام یک جنازه شده است، ولی آیا حاضر است بر آن فاتحه بخواند و صلوات بفرستد و به متکی شدن بر مردم همت گمارد؟ تا وقتی برجام امضا نشده بود، بلند می گفتند همه چیز حتی مشکل آب هم با این امضا حل می شود. همه امور مملکت را به این امر گره زدند و تیم اقتصادی دست روی دست گذاشت و منتظر معجزه برجام شد. همین یک امر برای تیم اقتصادی کافی که مردم آن را ناکارآمد و ناکام بدانند. دولت اکنون درمانده است چون آفتادب برجام تابان نشد، مشکل آب مردم حل نشد، سرمایه گذاری انجام نشد، هیئت های طول و دراز آمدند و خوردند و رفتند و نم پس ندادند.
علی ایحال امیدوارم که سخنگوی دولت ببیند که اولویت در جا به جایی در حوزه اقتصاد بود، اگرچه وزرای تعویض شده هم ناکارآمد بودند و ای کاش دلیل تعویض را به مردم بگویند. عدم اصلاح در امر ساماندهی به تیم اقتصادی موجب بحرانی تر شدن وضع اقتصادی می شود و دولت را بیشتر زمین گیر می کند.

درج دیدگاه

بایگانی

آذر ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 123
۴۵۶۷۸۹۱۰
۱۱۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷
۱۸۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴
۲۵۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰